Eibarko Pasealeku Handia beroaren eta klima-aldaketaren aurrean

2026ko uda bereziki beroa izan da, eta tenperatura oso altuak eta bero-errekorrak izan dira herrialdeko hainbat tokitan. Baldintza horietan, oso zaila izan da Paseo (Estaziño-Azitain) ireki berritik igarotzea. Tenperatura altuen, asfaltoaren eta itzal ezaren ondorioz, espazioa ez da oso atsegina izan paseatzeko.

Obra oraindik erabat amaitu gabe dagoen arren, espero dezagun azken diseinuak pasealekuaren baldintzak hobetuko dituzten elementuak ezartzea. Lehen uda honetako esperientziak itzal eta landaretza falta agerian utzi du, baita asfalto eta hormigoi ugaritasuna ere, paseoa beroegia bihurtuz.

Horrelako espazio batek ibiltzeko, atseden hartzeko eta gozatzeko lekua izan beharko luke, baina udan Pasealeku Handiak gehiago gonbidatzen zuen hura lagatzera bertan egotera baino. Egoera horrek bereziki eragin die adinekoei, haur txikiei eta mugikortasun urriko pertsonei. XXI. mendeko eta ekonomikoki oso garestia den azpiegitura publiko berri bat ezin da diseinatu bero egiten ez duenean soilik eroso ibiltzeko.

Pasealeku Handiaren lehen uda honek klima-aldaketaren aurrean espazio publikoak nola diseinatzen ditugun hausnartzeko balio beharko liguke. Hiriak gero eta ohikoagoak diren bero garaietarako prestatu behar lirateke, eta beroaren aurrean itzala, landaredia, erosotasuna eta babesa duten espazioak eskaini beharko ziren. Diseinuek azpiegitura hori erabiltzen duten pertsonen ongizatea eta osasuna kontuan hartu beharko lukete.

Horregatik, orain, helburua ez litzateke izan behar Pasealeku Handia edertzea soilik, baizik eta baldintza klimatiko berrien aurrean aberasgarriagoa, osasungarriagoa eta erresistenteagoa izatea. Berora egokitutako hiriak diseinatzea lehentasuna izan beharko litzateke. Nahiz eta hori jadanik jakin eta aplikatu behar zen.

Gainera, hauteskunde-denboraldi berri bat gerturatzen ari denez, komenigarria litzateke alderdiek ez erabiltzea Pasealeku Handia hauteskunde-kanpainarako aukera gisa. Hain gastu handia eta urteetako obren ondoren, herritarrok merezi dugun gutxienekoa amaitutako pasealeku bat da; bizitzeko modukoa eta pertsonentzat pentsatua, ez argazki politiko berri bat.