Sexualitatea ez da adinarekin amaitzen
Sexualitatea bizitza osoan zehar aldatzen da, ez aldi jakin batean bakarrik. Desira, kitzikatzeko modua eta apetentzia erotikoak aldatu egin daitezke adinaren eraginez, baina baita bizi ditugun egoeren arabera ere. Ez dago zertan etapa jakin bati beldur izan, Arantza Alvarez sexologoaren ustez: «litekeena da aurretik bizitakoaren ildo beretik bizitzea. Hala ere, gorputzean gertatzen diren aldaketek zenbait gauza egokitzea eskatuko dute».
Sexualitateari lekua egitea
Estresak, nekeak, lanak, familia-erantzukizunek eta denbora faltak «asko, asko» eragiten dute sexu-bizitzan. «Bizi-erritmo oso bizia daramagu, denbora jarduera askorekin betetzen dugu, gehiegirekin batzuetan». Batzuk betebeharrak dira, eta beste batzuk aisialdiko jarduerak.
Horren ondorioz, ohikoa da kontsultan sexu-bizitza bazterrean utzi duten pertsonak aurkitzea. «Denbora beste gauza batzuei eskaintzen zaie, eta intimitaterako tartea dagoenerako, ez dago ez gogorik ez energiarik». Mugikorrak ere ez du laguntzen: «Mugikorrak hondamendiak eragiten ditu». Sare sozialetan eta bestelakoetan denbora asko ematen dugu, eta horretaz jabetzea eta asteko agendan intimitaterako tarteak gordetzea proposatzen du: «Topaketarako uneak zehaztea, gero beste gauza batzuek okupatu ez ditzaten».
Desira, kitzikatzeko modua eta apetentzia erotikoak aldatu egin daitezke adinaren eraginez, baina baita bizi ditugun egoeren arabera ere
Gorputzarekin dugun harremanak ere eragina du sexualitatean. «Gure gorputzarekin ondo sentitzen ez bagara, zailagoa egin dakiguke sexu-topaketa batean geure burua erakustea». Alvarezen arabera, gizarteak ezartzen duen edertasun-eredua gorputz gazte batean oinarritzen da. Adinak aurrera egin ahala, pertsona bat eredu horretatik gero eta urrunago senti daiteke, eta lehenagotik zituen konplexuak edo itxurarekiko kezkak areagotu egin daitezke.
«Kritika sakonagoa egin beharko genuke», dio. Haren ustez, bada gure ondoezaz elikatzen den industria bat, eta ez zaio komeni gure gorputzekin ondo sentitzea. «Ondoezak dirua sortzen du». Horren aurrean, «edertasunaren kontzeptua osasunaren kontzeptuagatik aldatzea» proposatzen du: gorputzak askotarikoak dira, eta ez dago gorputz edo edertasun eredu bakarra.
Menopausia: genitaletatik harago
Menopausiaz hitz egiten da, baina ez nahikoa, Alvarezen ustez, batez ere zenbait alderdiren inguruan. Informazioaren zati handi bat pisua kontrolatzera bideratzen da, eta horrek berriro ere edertasun-ideala jartzen du erdigunean.
Aldiz, gutxi hitz egiten da sexu-aldaketez. «Aldaketa txiki askok dena aldatzen dute: lehortasuna, ondoeza, koitoan erresumina...». Horien aurrean, lubrifikatzaileak edo krema hidratatzaileak erabiltzea izaten da ematen den irtenbidea. «Zorionez, gero eta gehiago ari dira beste esparru batzuk aztertzen». Elikaduratik ere sintoma batzuk hobetzeko ekarpen handia egin daitekeela uste du.
Gizonek ere andropausia bizi dute eta aldaketak izaten dituzte, nahiz eta pixkanaka gertatu
Emakumeok, gainera, «ezin dugu pentsatu hau bai ala bai gertatuko zaigula eta besterik gabe konformatu». Baina irtenbideak bilatzeak ere ez du esan nahi erantzun errazik dagoenik: «Irtenbideak bilatzen dituzunean, ez dago miraririk». Haren esanetan, oraindik «asko dago aztertzeko», eta ez da nahikoa ikertu.
Sexologiaren ikuspegitik, sexu-topaketa eta erotismoa zabalago ulertzea proposatzen du, genitaletara mugatu gabe. Aldaketa eta muga gehiago ager daitezke eremu horretan; horregatik, sexu-harremanak «esperientzia zabalagoetara egokitzea, gorputz osoa hartuko dutenetara» proposatzen du. Azken batean: «Ez zentratu sexu-harremana genitalean».
Aldaketak ez dira emakumeen kontua bakarrik
Hormonek zeregin garrantzitsua dute etapa honetan, bai emakumeengan, bai gizonengan. «Hormonek dena dira etapa honetan». Gizonek ere andropausia bizi dute eta aldaketak izaten dituzte, nahiz eta pixkanaka gertatu. Emakumeengan, berriz, aldaketa bortitzagoa da, hilekoaren zikloak desagertu egiten direlako.
Gantzaren banaketa, muskulu-tonua, sexu-erantzunaren indarra eta desira ere alda daitezke. Etapa honen bilakaeran, gainera, pisu handia izango dute «osasunak, oro har, eta bizi-estiloak, bereziki».
Beste pertsonaren gorputza bilatzen jarraitzea
Bikotean, aldaketei aurre egitea errazagoa da aurretik sexualitateaz hitz egin bada. «Bikote batek arrakasta handiagoz egingo die aurre aldaketa horiei, aurretik sexualitateaz hitz egin badute». Bestearen errealitatea entzuteak eta ulertzen saiatzeak akordioak errazten ditu, «sexualitatean edo elkarbizitzako beste edozein gaitan».
Izan ere, heldutasuneko sexualitatearen inguruko mitorik handienetako bat da «ez dagoela sexu-bizitzarik». «Eta guztiz kontrakoa». Sexu-jarduerak posible izaten jarraitzen du, nahiz eta jokabide-patroi batzuk aldatu eta sexu-jolasak ere aldatu behar izan. Sexu-topaketak erotismoa irabazi beharko luke, eta genitalei garrantzi txikiagoa eman.
Norberaren beharrak asetzeak ezin du beste pertsonaren beharren kontura izan
Adinak aurrera egin ahala, intimitaterako guneak izateko eta beste pertsonaren gorputza bilatzen jarraitzeko gogoa ere garrantzitsuagoa bihurtzen da. «Horrela heldu beharko genuke, elkar besarkatzen eta gozatzen jarraitzeko ilusioa eta desira mantenduz».
Sexualitateari lekua egitea
Alvarezen ustez, azken batean, garrantzitsuena sexuari gure bizitzan lekua egitea da. Ongizatea ere alderdi hori zaintzetik igarotzen da, betiere pertsona bakoitzaren apetentzien arabera. «Ez digute kanpotik ezer inposatu behar».
Pertsona bakoitzak hausnartu behar du erotismoak bere bizitzan duen garrantziaz, eta bere behar eta apetentzien arabera jokatu, sexualitatea bizitzeko modua kanpotik markatu gabe. Bikotekidea izanez gero, hausnarketa hori beste pertsonarekin partekatu behar da, bien artean topaleku komun bat aurkitzeko.
Norberaren beharrak asetzeak ezin du beste pertsonaren beharren kontura izan. «Gure beharrak asetzeagatik ez ditugu alboan dugun pertsonaren beharrak zapaldu behar. Errespetua, guztiaren gainetik».
